De openbaring van EOGMG. Het geheim is openheid met jezelf.
Vorig jaar rond deze tijd was ik in The Secret aan het lezen. De hype bevond zich toen al op een hoogtepunt en na een gelezen artikel in een vrouwenblad, waarin het werd getipt onder de welkbekende rubriek muziek film en boekentips, werd ik nieuwsgierig en besloot ik me een weg te banen naar het epicentrum van de massahysterie. Ik wilde mezelf begeven binnen de actieradius van de fallout van The Secret die naar verluidt blijkbaar toch in was geslagen als een bom. Zodoende. Ik heb goedgeluimd het boek ter hand genomen, die al meteen een geijkte indruk op mij maakte en vanuit filosofisch oogpunt achterhaalde pseudowetenschappelijke kost met een spirituele inslag bleek, met Emile Ratelband-achtige cliche’s en potjeslatijn. Met tegenzin heb ik het toch doorgelezen. De uiteindelijke essentie van The Secret was voor mij, je kunt alles bereiken wat je wilt in het leven als je je er je zinnen maar genoeg op zet, de extra toevoeging bleek achteraf alleen, dit geldt ook op materialistisch gebied. Er zal ongetwijfeld een kern van waarheid in zitten, zoals er een kern van waarheid in volgende uitdrukking zit, wie goed doet, goed ontmoet. Erg diepzinnig is de inhoud allerminst. Bevredigend al helemaal niet. Meer een gevoel van valse hoop en en verwachtingen tentoonspreidend. Maar dan spreekt weer mijn positieve kant zich uit, dat het ook geruststellend werkt omdat net als bij zogenaamde waarzeggerij, je altijd gevolg en oorzaak moeiteloos en weinig creatief met elkaar in verband kunt brengen al heeft en staat het ene geheel los van het andere. De mens is star en koppig. Uit zelfbehoud, maar ook ter goeder trouw, uit loyaliteit aan vertrouwde hardnekkig ingebakken denkbeelden en levensvisies. Ik spreek het niet volledig tegen, want als er iemand gelooft in een kosmisch verband van alle dingen om ons heen, dan ben ik het wel. Alleen geldt dit voor het overgrote deel van de mensen niet. Te globaal, te veel losse motieven of motieven op losse schroeven. Te praktisch, dat weer onpraktisch maakt. Te weinig rekenschap houdende met overmijdelijke externe factoren die van oncontroleerbare invloed zijn op het leven en de levensloop. Dus kortom, een, het is te geijkt van opzet en doet meer aan als een handleiding, een soort zelfmotivatie voor dummy’s-boek. Twee, te veel aan de oppervlakte, te veel kant en klaar en weinig ruimte om de stof toe te passen op je eigen persoonlijke beleving, als aanvulling en verrijking en niet als stappenplan, waarbij jezelf ongrijpbaar blijft en er geen ontmoeting plaatsvindt tussen de materie en jezelf, zonder al te creatief te moeten zijn, maar gewoon je gut feeling als een lichtpuntje in je deepest darkest pit inside waar niemand ooit gekomen is..Niks van dat dus. Jammer. Tot zover mijn betoog over The Secret. Gelukkig ontwikkelt er zich een passend aanbod aan, op het moment waarin de vurige vraag zich net ontplooit. Zoals de secret het predikt dus. En het aanbod diende zich al snel aan in dit geval. Want niet veel later kreeg ik de aanbeveling om eens ‘Een ongewoon gesprek met God te lezen. Het begon zo..
De volgende correspondentie is vrijgegeven met toestemming van de auteurs uiteraard. In dit geval mijzelf en Judith. Het is ook niet de bedoeling om het boek The Secret een waardeoordeel te geven, of om dicussie The Secret versus EOGMG te ontketenen, dit is erg persoonlijk en ik wil niet voor anderen spreken, maar meer om ‘Een Ongewoon gesprek met God aan te bevelen. Geen marketing, puur het doorgeven van nuttige tips en de sensibilisatie dit door te geven aan anderen. Want iets moois in je leven erkent zijn waarde en groeit daarin als je het deelt met anderen.
2007-08-12 13:15:52
Hi Saskia,
Toevallig las ik net dat je bezig bent in The Secret (ik las het toevallig: was op de Hyves van Erwin om hem te bedanken voor zijn boek, zag daar ineens een krabbel van jou staan waarin je iets schreef over een interview, -waardoor ik nieuwsgierig werd-, kwam vervolgens op jouw pagina en daar stond het), en dat je nog niet zo goed weet wat je er van moet denken.
The Secret is opgebouwd uit nogal hapklare brokken die voor alle denkniveaus te begrijpen zijn (nogal simpel en cliche dus hier en daar), maar als je iets wilt lezen dat echt wat dieper gaat en waar je ook echt wat aan hebt (bij mij heeft het letterlijk mijn leven veranderd, twee jaar geleden), dan raad ik je ‘Een ongewoon gesprek met God’ aan van Neale Donald Walsch. De wijsheid die daar instaat is echt bijzonder, en je voelt meteen dat het waar is. Ik ben nog iedere dag dankbaar dat ik dat boek gekocht heb (ook ik had hem aangeraden gekregen door iemand).
Let wel: er zijn heel veel boeken in de God-serie van Neale Donald Walsch, je moet echt deel 1 hebben ‘Een ongewoon gesprek met God’.
Ach, misschien geloof je het allemaal wel en hoeft het niet zo nodig, maar ik wilde het toch even onder je aandacht brengen! Ik ben namelijk nog steeds erg blij dat iemand dat toen bij mij ook heeft gedaan, so I guess I’m passing it on…
Je hoeft niet eens religieus te zijn om het te lezen, het gaat vooral over de kracht in jezelf.
Groeten en een mooie zondag,
Judith Visser
Datum: di 14 aug 2007 18:39
Hoi Judith.
Ik dacht dat ik je gekrabbeld had, maar ik moet mij vergist hebben. In ieder geval..ik wilde je nog even laten weten dat ik het boek heb besteld en erg benieuwd ben.
Ook jouw boek ‘Tegengif’ heb ik besteld, want je moet me vergeven, ik wist niet dat je een reeds vermaard schrijfster was. Dat wist ik pas na het lezen van Erwin zijn logs.
However, leuk dat ik tips krijg van een ervaringsdeskundige. Ben inmiddels ook op je website geweest.
Ik zit ook ook jaren met het idee te gaan schrijven, maar kom er maar niet toe. Ik heb er nog nooit echt goed bij stil gestaan ook. Jouw reis naar je eerste boek sprak me erg aan. Echter denk ik niet dat ik goed genoeg ben. Ik heb ook niet echt een schrijversethiek vrees ik. Dat geduldige en het steeds opnieuw moeten herzien van je tekst, want dat hoort er toch wel bij geloof ik. Het inplannen van een jarenplan.
Ik heb hier thuis wel een soort van schrijvershandboek vol met praktische tips. Eigenlijk beschrijft het meer een soort van lijdensweg. Zoveel waar je rekening mee moet houden.
Dat jij het na je fulltime baan toch voor elkaar gekregen hebt, schept dan ook enorm veel bewondering.
Zou je misschien een kort stukje van me willen lezen als je ergens de tijd vandaan kan vissen? Als je hier niet aan doet of gewoonweg geen tijd hebt, geen punt hoor.
Nou dat was het wel zo’n beetje.
Groetjuss!
2007-08-14 19:00:18
Hoi!
Wat geweldig, dat je EOGMG en ook nog Tegengif hebt besteld!
Het Gesprek met God is echt bijzonder, ik ben zo benieuwd wat je er van vindt. Pik er gewoon die dingen uit die op jou van toepassing zijn, niet alles zal je aanspreken maar er zullen zeker dingen tussenzitten waar je wat aan hebt.
Natuurlijk wil ik graag een keer iets lezen! Over een maand zit ik even in wat rustiger tijden en dan zal ik het een eer vinden als je me iets opstuurt.
Bedankt voor je berichtje!
x
Judith
PS Die krabbel heb ik ontvangen en ook gelezen!
Datum: vr 24 aug 2007 22:42
Hey Judith!
Ik ben inmiddels begonnen aan EOGMG en joh het is nogal een materie om doorheen te ploegen, but I must admit, it makes sense from the beginning.
Ik heb in het verleden vele boeken genuttigd in ongeveer hetzelfde straatje, boeken als ‘De wereld van Sofie’ en boeken van James Redfield, die opvallend genoeg hier en daar raakvlakken vertonen met EOGMG als je enkel kijkt naar de essentie, maar hier en daar tussen de kiezen kunnen blijven steken als taaie stukjes pees.
EOGMG is niet bepaald licht verteerbaar en evenwel geen pageturner, vanwege de complexiteit. ‘Brainfreeze’ noem ik dat. Er is veel chronologie en structuur in aangebracht. Het belangrijkste is dat het geen moment verveelt en op geestelijk vlak blijft boeien. Ik geloof ook niet dat er een zin te veel in staat en zeker niet te weinig. En idd vraagtekens worden gaandeweg geelimineerd ipv dat er ontstaan, want het snijdt hout! Het is ook allemaal heel aannemelijk, wat de inhoud betreft, nl hier en daar werd een vermoeden bevestigd. Het gaat dan om vermoedens die anders nooit bevestigd zouden kunnen worden omdat ze niet worden uitgesproken of omdat er nooit een respons op komt. Al lezende klinkt alles ineens heel eenvoudig. Door alle kakofonie heen hoor je ineens een aangenaam zuivere klank. Ik heb alleen nog een beetje moeite me er op te blijven concentreren. Maar wat ik wil zeggen is dat het boek alle ingeprente waarheden uit je kast smijt, alles opnieuw wast strijkt en er alleen dat terug instopt wat je nodig hebt, gesorteerd op kleur en vorm, soort stof en model, en jij mag weer kiezen wat je wilt dragen vandaag. Van een ding ben je zeker, het zit als gegoten.
Als hij er op uit was om deze specifieke complexe materie op begrijpende manier over te brengen, zonder bombastisch over te komen dan is het hem dat zeker gelukt. Nu het idd een bemoedigend boek en ik heb dan ook niets meer dan lof voor meneer Walsch.
Eerlijk? Ik had vooraf stiekum een evangelisch getinte inhoud verwacht, daarom heb ik het boek nooit gekocht. Ohnee he niet weer zo een die op zijn manier de welbekende essenties gaat uiteenzetten. Dat wordt herkauwen. Allesbehalve. Chapeau dus.
Zodra ik dit boek uit hebt, begin ik aan die van jou, ik heb er al snel even doorheen gebladerd en wat gespiekt, nou het belooft wat.
Een korte eerste indruk.
Erg voyeuristisch voel ik me ineens of alsof je een dagboek van iemand leest die die persoon liever had willen verbranden, maar jij krijgt de kans die zomaar te lezen. Hete adem langs een open wonde. Je schrijfwijze overrompelt, maar doet verlangen naar meer. Je beschrijft iemands stompje op een erg indrukwekkende manier. Wat is er nu leuker dan naar een ‘mooi’ stompje te staren? Je ontkomt er niet aan. Stompjes horen bij het leven. We zouden ze niet moeten hoeven te verhullen. Misschien dat die fantoompijnen dan ook meteen verdwijnen.
Kan niet wachten, maar het is als dat koekje wat je even bewaart om tijdens een rustig moment lekker rustig op te knabbelen.
Tot zover.
X Saskia
2007-08-25 03:39:05
Wow, wat een geweldig bericht. Ben echt blij dat je iets hebt aan EOGMG. Super!! Alles wat je zegt is wat ik zelf ook voelde tijdens het lezen.
Ben benieuwd wat je van Tegengif gaat vinden wanneer je het echt gaat lezen! Moest glimlachen om je eerste indruk …
Tot zover de correspondentie tussen mij en Judith met dank aan Judith natuurlijk.
Hier nog een opwarmertje..
Dit is het eerste boek uit een perfecte trilogie die verder bestaan uit "Een nieuw gesprek met God" en "het derde gesprek met God". Neale Donald Walsch beschrijft de gesprekken die hij rechtstreeks met God heeft gehad. Ze gaan over de mens, over de zin van het leven, over goed en kwaad en over maatschappelijke problemen. Wat deze boeken zo bijzonder maakt is dat de redenatie eenvoudig, maar bovenal zo goed is dat er geen speld tussen te krijgen is. Tijdens het lezen van deze drie boeken raak je er langzamerhand van overtuigd dat je in het leven haast niet verkeerd kunt leven. Van vele handelingen/gedachten, die door velen als door God verboden worden bestempeld, wordt middels een heldere redenatie duidelijk gemaakt dat dit niet nodig is. God praat op een intelligente humoristische manier, maar laat niet na daar waar nodig kritisch te zijn. De boeken bevatten veel wijsheid en geven een mooie levens filosofie. Het lezen van deze boeken zal vele mensen met een schuldgevoel helpen om deze kwijt te raken. Een aanrader!
Nog een laatste toevoeging van mij. Dat laatste snijdt hout als geen ander. Want met schuldgevoelens kampen we allemaal wel eens en ipv onze hoofd in het zand te steken en ze te negeren waardoor ze onderhuids gaan sluimeren en van veel negatieve invloed zijn op ons als persoon, kunnen we beter proberen de blokkade omver te werpen en onze bagage eens uit te pakken en opnieuw te reflecteren..ipv ze een leven lang mee te torsen. Niks wordt echt losgelaten, gebeurtenissen en hun pijn verdwijnen nooit echt, het krijgt alleen een plaats waar het minder kwaad kan aanrichten en waar het niet meer gevoed wordt door jezelf. Het gaat er niet om wat je ervaart in het leven, het gaat erom hoe je met deze ervaringen omgaat. Negativiteit vergt en verspild ontzettend veel energie. Het lichaam is koppig, maar de geest is vrij als je gelooft in jezelf. Een ongezoon gesprek blijkt dan ook een gewoon gesprek met de zuivere puurheid in jezelf. Want daar leeft de waarheid, maar toch blijken meer mensen bang te zijn van het goede in zichzelf meer dan voor het kwade. EOGMG dwingt je tot zelfreflectie. Durf het aan en je zult verbaast staan hoe makkelijk het is om tot reine komen met jezelf, het dwarse leven en de dwarse dingen om je heen. Die eigenlijk niet dwars zijn, maar alleen maar zijn, de dwarse waarde ken jij ze toe. De mens onderschat zichzelf, of neigt tot onderschatting, dat is nu eenmaal menseigen. Elke keer als je negativiteit toelaat, is dat omdat je denkt dat je het verdiend. Zelfs fouten die je maakt hoeven niet als negatief bestempeld te worden. Een mens kan niks fout doen, alleen maar mens zijn. To volledige inzicht komen is het het moeilijkste dat er is. Daar gaat het ook niet om, het gaat om het besef en de opening die je maakt in jezelf en de reis die je onderneemt en zelfs als het blijft bij plannen is het besef nog van kracht en van invloed. Diep van binnen daar zit het. Besef het maar eens.
e kop is eraf. Kan iemand mij de oorsprong van deze uitdrukking vertellen? Heeft het misschien te maken met het schoonmaken van vis? Of het ritueel slachten van een dier? Of met het ontkurken van een champagnefles met een snelle slag van het mes? Heeft iemand dat laatste al benoemd? Champagne sabelen, ach heet het zo? Is het steevast gedragen door tongen en daardoor een begrip verworden? En zoja is het al opgenomen in de Dikke Van Dale? Vragen waarvan ik u het antwoord schuldig zal blijven. Maar een ding weet ik en dat is dat het me geen fluit kan schelen, want ik ga te werk onder mijn eigen voorwaarden. Ik pas mijn eigen regels toe en ik benoem zelf wel. Of ze nu gedragen zullen worden door spreekkwabben, gevangen in luisterschelpen, geschreven door bezigers, het zal me werkelijk een worst wezen. Ik ben neologist. Als dat een waar beroep was, dan was ik vrijwilliger van het eerste uur. Oja, wees niet gevreesd. Ik zal niet terug grijpen naar mijn interpunctieloze tekstwatervallen. Ik zal ook mijn best doen om enige structuur aan te brengen en niet te veel van de hak op de tak te springen. Wat ik niet kan beloven echter is dat ik kort en bondig zal zijn. Zoals het gros weet heb ik hier enorme moeite mee. Zo nu en dan zal ik een poging doen. Nu. En dan.